دلگيرم.دلتنگم.خدايا چرا چرا؟ بعد از 2 سال من دوباره با ياد آوري خاطرات اون، اوني كه اون سر دنيا داره حال مي كنه،دارم خودم رو آزار مي دهم.واز اين شكنجه لذت مي برم حتي به خودم رحم نمي كنم تا مرز جنون پيش مي رم.عزم كرده ام براي نابودي خويش. ديگه به اين هم قانع نيستم دارم خودمو تو لجن خفه ميكنم.كثافت داره تو سلولهاي بدنم رسوخ ميكنه.من با پوزخندي شيطاني از تسخير بدن و روحم ذوق مي كنم.